Luc Hofmans, de geradicaliseerde Art1-directeur

Luc Hofmans, de geradicaliseerde Art1-directeur

Luc Hofmans is de ontslagen links-activistische directeur van de antidiscriminatievoorziening Art.1 Noord Holland Noord. Op dit moment ligt Hofmans in een juridische clinch met Art.1, zijn voormalige werkgever, omdat hij per 1 september 2020 is ontslagen vanwege zijn linkse activisme.

In dit artikel gaan we wat dieper in op de handel en wandel van deze linkse activist.

Context

De Wet Gemeenschappelijke Antidiscriminatievoorziening is onderdeel van de erfenis van Els Borst van D66. Zij heeft deze wet in 2009 ingevoerd. Door deze wet zijn gemeenten verplicht om burgers toegang te verlenen tot een antidiscriminatievoorziening. Dat is op zich al vreemd, omdat discriminatie strafbaar is en de politie daar al een loket voor heeft.

De wettekst is zeer karig en stelt slechts op hoofdlijnen aan welke voorwaarden moet worden voldaan. De precieze invulling ligt niet vast en verschilt daardoor aanzienlijk per gemeente. In dit lucratieve subsidiegat zijn inmiddels vele tientallen gesubsidieerde bureaus en honderden mensen gedoken. En tot voor kort dus ook Luc Hofmans. Hij studeerde sociologie aan de UvA, dus toen de wet in werking trad en er geld beschikbaar kwam, zag hij zijn kans schoon. Hij begon vrijwel direct erna als directeur bij Art.1 NHN, op 15 maart 2010.

Wie is Luc Hofmans? 

Luc Hofmans woont aan de Oostelijke Handelskade in Amsterdam en heeft een netwerk in de Amsterdamse linkse beweging. Zoals Jacobien Vreekamp werd gebruikt door linkse activisten als bevriende Officier van Justitie, zo werd Luc Hofmans gebruikt als vooruitgeschoven post bij de lokale antidiscriminatievoorziening in Noord-Holland. Daarover later meer. 

Twee jaar na zijn aantreden kwam Hofmans voor het eerst negatief in het nieuws toen hij een woningbrand een 'racistische aanslag' noemde, terwijl het een ordinaire verzekeringsfraude was. Hofmans stamelde een incoherent verhaal voor de camera van GeenStijl en maakte opnieuw geen goede beurt. Deze valse aantijging van Hofmans viel al niet goed bij de lokale politiek.

Radicalisering 

In de jaren erna profileerde Luc Hofmans zich steeds verder als activist en lastpak, en steeds minder als neutrale directeur, voorlichter en onderzoeker. Totaal niet conform de taakstelling in de wet en niet conform de opdracht van zijn subsidiebazen. Hofmans was voortdurend in de veronderstelling dat hij bij Amnesty International de lijnen uitzet, en gedroeg zich ook als dusdanig. 

In Hoorn speelt naast de Zwarte Piet-discussie natuurlijk ook de VOC en J.P. Coen-discussie. Verschillende partijen zijn hierbij betrokken, en Hofmans lijkt hier een centrale rol bij te hebben gespeeld. Dat is ook niet zo gek, want bijvoorbeeld Jazie Veldhuyzen, een van de oprichters van Stichting Dekolonisatie Netwerk en fractievoorzitter van BIJ1 Amsterdam, was ondergeschikte van Hofmans toen hij bij Art.1 werkte als Klachtenconsulent. 

Ook blijkt uit de stukken van de rechtszaak (zie onder) dat hij regelmatig e-mails naar fractieleiders en partijen in de Tweede Kamer stuurde om te klagen over de rol van burgemeesters bij Sinterklaasintochten (die waren niet anti-Zwarte Piet genoeg). 

Ook verscheen hij tijdens een Sinterklaasintocht in 2018 in Hoorn in het demonstratievak van KOZP, zogenaamd als 'observator'. Daar werd hij gefilmd en geïnterviewd door het NOS journaal. En hoewel hij niet met naam in beeld is gekomen, werd hij daar wel herkend door zijn subsidiebazen.

Hofmans werd hiervoor ter verantwoording geroepen door het college B&W van Hoorn, en na onbevredigende antwoorden en verdere escalatie op non-actief gesteld door het bestuur van Art.1. Hierna melde hij zich direct ziek.

Ontslag, rechtszaak en hoger beroep

Toen de zaak in de zomer van 2020 voor de rechter kwam, eiste Hofmans 107.225 euro bruto als schadevergoeding. Tot zijn grote spijt kreeg hij 'slechts' 40.000 euro toegewezen door de rechter. Als directeur verdiende Hofmans ruim 53.000 euro per jaar, dus dat vond hij toch te karig. Hij ging in hoger beroep.

De eerste zitting van het hoger beroep vond deze week plaats. De activisten van WePromise waren daarbij aanwezig. Waarom? Omdat zij hun bevriende liaison kwijt zijn. De huidige directeur is wél neutraal, dus ze hebben geen ingang meer voor hun linkse activisme. 

De uitspraak in het hoger beroep is op 23 maart. 

Gelezen? Delen en retweeten! Gebruik de knoppen hieronder
Kom ook naar Telegram
Posted on